srt zeptoring® wspiera trwałe zmniejszenie bólu pleców i poprawia mobilność u pacjentów z problemami ortopedycznymi. Od bólu przewlekłego po osteoporozę – terapia jest ukierunkowana i skuteczna.
Wady postawy i jednostronne obciążenia, a w szczególności zbyt monotonne pozycje, często objawiają się bolesnymi napięciami. Ukierunkowane zastosowanie srt zeptoring® może wzmocnić te osłabione struktury, rozluźnić napięte mięśnie i w ten sposób trwale zmniejszyć ból pleców – przy zaledwie kilku minutach stosowania dziennie. A co najlepsze: poprawę samopoczucia odczuwa się bezpośrednio po zastosowaniu srt zeptoring®. Rozluźnienie napiętych mięśni grzbietu jest pierwszym i kluczowym krokiem w przeciwdziałaniu bólowi pleców, ponieważ dopiero bezbolesne plecy umożliwiają dalsze ćwiczenia, które długofalowo budują i wzmacniają mięśnie grzbietu. Do obu tych celów srt zeptoring® nadaje się znakomicie – i to przy bardzo niewielkim nakładzie czasu.
Potwierdzona skuteczność udokumentowana licznymi badaniami i publikacjami naukowymi.
Najwyższe standardy precyzji i niezawodności dla optymalnych efektów terapii.
Wszechstronne zastosowanie – jedno rozwiązanie dla niemal wszystkich potrzeb leczenia ortopedycznego.
Dzięki srt zeptoring® można osiągnąć liczne cele terapeutyczne w chorobach ortopedycznych. Ukierunkowana stymulacja wspiera:
Zużycie w obrębie stawów stopy, kolana lub biodra może mieć różne przyczyny (długotrwałe przeciążenie z powodu nadwagi, pracy, wady ustawienia, przyczyny pourazowe, genetyczne, metaboliczne itp.). We wszystkich przypadkach dochodzi do nasilonego ścierania chrząstki na powierzchniach stawowych oraz przebudowy kości położonej pod chrząstką.
W przypadkach, w których nie doszło jeszcze do rozległych ubytków chrząstki, terapia stochastycznego rezonansu może zadziałać korzystnie poprzez poprawę ukrwienia podchrzęstnego oraz eliminację osteoporozy. W takich warunkach możliwa jest lepsza regeneracja tkanki chrzęstnej. Pozytywny efekt terapii stochastycznego rezonansu rozpoznaje się po zmniejszeniu bólu, poprawie wydolności chodu oraz ograniczeniu stosowania leków przeciwbólowych.
W takich przypadkach terapia stochastycznego rezonansu działa poprzez zwiększenie potencjału dobrowolnej aktywacji mięśni, wywołane uwalnianiem substancji neurotroficznych. W celu poprawy regeneracji podrażnionych układów receptorowych można rozważyć połączenie z terapią ciepłem.
Stymulacja układów receptorowych wywołuje aktywacje odruchowe. W konsekwencji trenowane są zespoły komórek nerwowych niezależnie od motoryki dowolnej. Ponadto nieprzewidywalność ruchów generuje wysoką aktywność móżdżku, co przyczynia się do poprawy bezpieczeństwa ruchu oraz timingu sekwencji ruchowych.
Wysoka skuteczność w redukcji przewlekłego bólu pleców
Źródło: prof. dr rer. nat. Stefan Dalichau, Instytut ds. Stosowanej Prewencji i Diagnostyki Wydolności, BG Unfall-Ambulanz i Reha-Zentrum przy lotnisku Bremen: trening wibracyjny w terapii ze szczególnym uwzględnieniem rezonansu stochastycznego
Terapia stochastycznego rezonansu jest stosowana przy złamaniach w następujących rozpoznaniach:
Terapia stochastycznego rezonansu działa poprzez aktywację czynności osteoblastów. Ponadto bodźce stochastyczne optymalizują sterowanie odruchowe Preflex-Reflex aktywności mięśni. Terapia stochastycznego rezonansu znacząco skraca czas gojenia złamania i prowadzi do stabilizacji oraz wzmocnienia tkanki ścięgnistej i podporowej oraz mięśni posturalnych, co przyczynia się do zmniejszenia powikłań w sąsiednich stawach (odwapnienia podchrzęstne i ograniczenia ruchomości).
Dzięki długotrwałemu stosowaniu terapii stochastycznego rezonansu wpływamy korzystnie nie tylko na tworzenie nowej kości, a tym samym na gojenie złamania, lecz jednocześnie także na osteoporozę i niepewność chodu występujące u osób starszych.
Terapia stochastycznego rezonansu ma tu trzy cele:
Terapia stochastycznego rezonansu ma nasilić procesy metaboliczne w obrębie kości i chrząstki oraz zapobiegać spodziewanym pooperacyjnym lokalnym problemom metabolicznym z procesami odwapnienia podchrzęstnego. W tym celu terapię prowadzi się przez 4 tygodnie, 2–3 razy w tygodniu. Po drugim tygodniu pierwsze cykle zastosowania mogą odbywać się w ustawieniu poprzecznym na powierzchniach podporu.
Łącznie uzyskuje się wyraźne skrócenie przebiegu gojenia.
Terapia stochastycznego rezonansu może być rozpoczęta już kilka dni po operacji, naturalnie z najniższą intensywnością (słabą) przy zgiętym ustawieniu kolana (powyżej 10°–15°). W zależności od lokalizacji ruptury można to tak modyfikować, aby podczas terapii nie występował ból. Nie powinno dochodzić do podrażnień. Intensywność można stopniowo zwiększać.
o 35% lepsza równowaga (przyśrodkowo/bocznie)
o 43% lepsza równowaga (przednio/tylnie)
Źródło: prof. dr rer. nat. Stefan Dalichau, Instytut ds. Stosowanej Prewencji i Diagnostyki Wydolności, BG Unfall-Ambulanz i Reha-Zentrum przy lotnisku Bremen: trening wibracyjny w terapii ze szczególnym uwzględnieniem rezonansu stochastycznego
Endoprotezy biodra implantuje się przy bolesnej koksartrozie oraz przy złamaniach pourazowych, osteoporotycznych lub nowotworowych.
Terapia stochastycznego rezonansu jest stosowana zarówno przy protezach cementowanych, jak i bezcementowych. W obu przypadkach dochodzi do szybszego wrastania protezy lub cementu. Zapewnia to lepsze osadzenie protezy lub cementu kostnego. Terapia stochastycznego rezonansu działa poprzez aktywację czynności osteoblastów (tworzenie nowej kości) oraz redukcję ewentualnie współistniejącej osteoporozy, tzn. połączenie z materiałem obcym (endoprotezą lub cementem) ulega przyspieszeniu i wzmocnieniu.
W przypadku protez cementowanych terapię stochastycznego rezonansu można rozpocząć już 14 dni po operacji, jednak z bardzo niską intensywnością (słabą) i powolnym zwiększaniem przez 6 tygodni. Następnie 1 raz w tygodniu przez kolejne 6 tygodni z dostosowaną intensywnością.
W przypadku protezy bezcementowej rozpoczęcie terapii stochastycznego rezonansu następuje zwykle dopiero 5–6 tygodni po operacji, również z niską intensywnością i powolnym zwiększaniem do średniej intensywności w ciągu kolejnych 6 tygodni.
Endoprotezy stawu kolanowego są konieczne z powodu istniejących artroz, złamań lub nowotworów. Forma zastosowania terapii stochastycznego rezonansu jest we wszystkich przypadkach taka sama i – podobnie jak w przypadku biodra – zależy od rodzaju endoprotezy: cementowana lub bezcementowa.
Terapia stochastycznego rezonansu działa poprzez aktywację czynności osteoblastów (tworzenie nowej kości) oraz redukcję ewentualnie współistniejącej osteoporozy, tzn. połączenie z materiałem obcym (endoprotezą lub cementem) ulega przyspieszeniu i wzmocnieniu.
Proteza cementowana jest zasadniczo od razu obciążalna, nie wolno jej jednak narażać na ryzyko poluzowania poprzez zbyt dużą intensywność. Protezę bezcementową można poddać standardowej terapii stochastycznego rezonansu dopiero po ok. 6 tygodniach.
Terapia stochastycznego rezonansu stanowi istotny element całościowej terapii określonej przez lekarza prowadzącego, która obejmuje również działania przeciwko często współistniejącym schorzeniom, takim jak zanik mięśni tułowia spowodowany brakiem aktywności. Terapia stochastycznego rezonansu działa poprzez pobudzenie czynności osteoblastów. Jednocześnie dochodzi do rozbudowy mięśni tułowia, co poprawia stabilizację kręgosłupa i hamuje dalsze procesy degeneracyjne. Pozytywny wpływ terapii stochastycznego rezonansu przejawia się poprawą sytuacji mięśniowej (zmniejszeniem zaburzeń napięcia mięśniowego). Poprawę gęstości kości można naturalnie potwierdzić pomiarowo dopiero po okresie ok. 6–12 miesięcy.
o 390% większy przyrost kości
Źródło: prof. dr rer. nat. Stefan Dalichau, Instytut ds. Stosowanej Prewencji i Diagnostyki Wydolności, BG Unfall-Ambulanz i Reha-Zentrum przy lotnisku Bremen: trening wibracyjny w terapii ze szczególnym uwzględnieniem rezonansu stochastycznego
Szczególne działanie terapii stochastycznego rezonansu wynika z jednej strony ze wzmocnienia tkanki ścięgnistej poprzez aktywację czynności fibroblastów, a z drugiej – z mobilizacji zrostów tkankowych, które nieuchronnie powstają po operacji w obrębie ścięgien i torebki stawowej.
Przebieg gojenia, wraz z odzyskaniem ruchomości i obciążalności, może zostać wyraźnie skrócony dzięki terapii stochastycznego rezonansu.
Stabilność obciążeniowa plastyki więzadła jest spodziewana po 6 tygodniach po operacji. Ponieważ w normalnej pozycji stojącej więzadła nie są pod istotnym napięciem, terapię stochastycznego rezonansu można rozpocząć już 3 tygodnie po operacji, 2–3 razy w tygodniu, zaczynając od niskiej intensywności (słabej).
Na początku stronę objętą zabiegiem można również obciążać częściowo, co zmniejsza obciążenie operowanego więzadła. Od 7. tygodnia po operacji pierwszy i drugi cykl mogą odbywać się w ustawieniu poprzecznym na powierzchniach podporu.
srt zeptoring® zapewnia pacjentom z dolegliwościami ortopedycznymi trwałą poprawę ruchomości, redukcję bólu oraz zwiększenie siły mięśni. Regularne stosowanie może spowolnić procesy degeneracyjne i długofalowo poprawić sprawność ruchową – dla wyższej jakości życia i większej samodzielności na co dzień.
Pracuję w ortopedii od wielu lat. Każdego dnia widzę pacjentki i pacjentów ze złożonymi dolegliwościami układu mięśniowo-szkieletowego. Artroza, przewlekły ból pleców, niestabilności po operacjach, długie historie cierpienia. Dobrze znam możliwości klasycznej terapii ortopedycznej i wiem, jak ważne są ukierunkowana mobilizacja, wzmacnianie oraz ustrukturyzowana rehabilitacja.
A jednak przychodzi moment, w którym staje się jasne: objawy można złagodzić, ale trwała stabilność funkcjonalna nie pojawia się na stałe. Szczególnie po zabiegach endoprotezoplastyki lub przy zmianach degeneracyjnych wielokrotnie widzę, że pacjenci odczuwają mniejszy ból, ale tak naprawdę nie ufają swojemu ciału. Ruchy pozostają niepewne, wzorce chodu są kompensacyjne, a pozycje oszczędzające utrzymują się.
Właśnie w tym momencie zaczęliśmy kwestionować nasze podejście terapeutyczne. Gdy po raz pierwszy zajęliśmy się srt zeptoring® nie chodziło nam o kolejne urządzenie ani o nowinkę techniczną. Chodziło o pytanie, które w codziennej praktyce powraca raz po raz: jak możemy oddziaływać na układ nerwowo-mięśniowy naszych pacjentów tak, aby stabilność była nie tylko trenowana, lecz rzeczywiście integrowana?
Terapia stochastycznego rezonansu działa dokładnie tam, gdzie kończy się wiele podejść terapii ortopedycznej – na poziomie neuronalnego sterowania ruchem. Wielowymiarowe, losowe impulsy ruchowe jednocześnie aktywują mięśnie głębokie, układ równowagi oraz centralne obwody regulacyjne. Dla naszych pacjentów oznacza to: kilka minut na urządzeniu, bez aktywnego obciążenia, bez bólu, a mimo to – bardzo skuteczny bodziec dla całego systemu stabilizacji.
Wcześnie zwróciliśmy uwagę na reakcję pacjentów. Schodzą z urządzenia i nie opisują po prostu mniejszego bólu, lecz inne odczucie ciała. Większą pewność. Większą kontrolę. Stabilniejsze stanie i chodzenie. Zwłaszcza po operacjach widzimy, że pacjenci szybciej odzyskują zaufanie do swoich ruchów. Stabilność chodu poprawia się w sposób mierzalny, a wzorce kompensacyjne słabną.
Również w dolegliwościach o charakterze degeneracyjnym, takich jak artroza, widać wyraźny efekt. Nie dlatego, że choroba znika, lecz dlatego, że wzrasta kontrola nerwowo-mięśniowa. Stawy są lepiej prowadzone, obciążenia rozkładają się bardziej równomiernie, a pozycje oszczędzające ulegają redukcji. Dla wielu pacjentów to decydująca różnica między krótkotrwałą ulgą a trwałą poprawą funkcji.
Z czasem srt zeptoring® na stałe wpisał się w naszą codzienną praktykę ortopedyczną. Zastosowanie jest efektywne czasowo, łatwe do ustrukturyzowania i odpowiednie dla pacjentów w każdym wieku. Jednocześnie sensownie uzupełnia klasyczne działania ortopedyczne, nie zastępując ich. Terapia nie staje się przez to bardziej skomplikowana, lecz bardziej przejrzysta.
Dla naszej praktyki ta decyzja zmieniła również wiele strategicznie. Świadomie odeszliśmy od ortopedii skoncentrowanej wyłącznie na objawach, w kierunku funkcjonalnej, neurobazowej medycyny ruchu. Pacjenci to zauważają i przekazują dalej. Rośnie satysfakcja, co widać także w liczbie poleceń.
